(( دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند ))

چه بد کردم؟ چه شد ؟ از من چه دیدی؟

که نا گه دامن از من بر کشیدی؟

چه اوفتادت که از من بر شکستی؟

چرا یکبارگی از من رمیدی؟

چه خوش باشد که دلدارم توباشی

ندیمن و مونس و یارم تو باشی

دل پر درد را درمان تو سازی

شفای جان بیمارم

تو باشی

تو باشی

تو باشی

به غم . زان شاد میگردم

که تو غمخوار من گردی

از آن با درد می سازم

که تو درمان من باشی

بسا خون جگر جانا که برخال غمت خوردم

به روی آنکه یک باری

تو هم مهمان من باشی

خوشا چشمی که رخسار تو بیند

خوشا ملکی که سلطانش توباشی

خوشا آن دل که دلدارش توباشی

خوشا جانی که جانانش توباشی

تو باشی

تو باشی

تو باشی.

ای همه دعای من حج من خدای من

کربلا منای من میرم به قربانی

نازو نعمتم دادی نور رحمتم دادی

برگ دعوتم دادی در میان مهمانی

من زخون وضو دارم از تو آبرو دارم

با تو گفتگو دارم گفتگوی ربانی

عاشق مناجاتم کشته ملاقاتم

ای غمت مباهاتم با لبان عطشانی

ای به جان من ذکرت روز و شب منم فکرت

آمدم کنم شکرت شکرهای جسمانی

ای سرود لبهایم فیض بسته اعظایم

قلب و مغض و رگهایم میکند غزل خوانی

کربلا بودیم .مقابل حرم حضرت عباس صبح به صبح صحنه ای را می دیدم که خیلی عجیب بود.

یک روز که برای نماز صبح رفته بودم حرم مقابل حرم همان صحنه را دیدم. .. // یک افسر درجه دار انگلیسی به حالت احترام نظامی خودشان (( سان)) چند ثانیه ای در مقابل حرم حضرت عباس سان میداد . رفتم جلو پرسیدم.  What do you do چه میکنی؟

گفت: من دیدم همه در این مکان در جلوی در می ایستند وبه این فرد که من نمی شناسمش عرض احترام میکنند من هم گفتم حتما فرد بالا مقامی باید باشه .و بی ادبی هست که من احترام نگذارم

آقا جان؟؟؟؟؟

مرقد شش گوشه به پا میکنی؟؟                                            باد ل بیگانه صفا میکنی؟؟؟

امروز براي نوشتن از وادعي عشق دير شده بود ! فردا نيز دير است ! ديروز خط خطي كردم اين ورق را ! امروز تكرار شد ، باز هم خط خطي !؟ فكر پوسيده ي خود را به بازي واميدارم ، باز هم پنجره را باز مي كنم ! صدايم را مي شنوي؟! اين هق هق هاي بي صدا را ! باد خبر چيني نمي كند ـ اين را هم خوب مي دانم ! ـ هيچ ره گذري تا به امروز صداي هق هق هاي بي وقفه ي مرا نشنيده است ! تنها و تنها بالشتي بود تكيه گاه اشك هاي من ، آن هم فقط و فقط من پيراهنش را تر كردم ! از راز دل من هيچ چيز نمي داند!!

ايرج جنتي عطايي

      گرچه اهل این خیابان نیستم..... با هوای این حوالی دل خوشم

شبی در خلوتم یاد تو بودم

کتاب خاطراتم را گشودم

زدم پر در هوای گنبد تو

کشیدم در خیالم مرقد تو

دوباره بالهایم باز کردم

به اوج اشک من پرواز کردم

به عشقت تا سحر بیدار بودم

تو گل بودی به پایت خاربودم

زدست دیده و دل هردوسیرم

که ترسیدم زگمراهی بمیرم

مسیر نور را گم کرده بودم

زغفلتهای خود شرمنده بودم

مدد کردی دلم بیدار گردد

زمستی گنه هشیار گردد

نمی دانم چه بوده یا چه هستم

تو میخواهی که من اینجا نشستم

الا ای مهربانی مکتب تو

گل خنده همیشه بر لب تو

مرا چون حضرت حق آفریده

نسیم عشق تو بر من دمیده

زنم پل در هوایت از دل خویش

کشم عکس جمالت بر گل خویش

دو ابرو چون هلال نازک ماه

زه تیرو کمان عشق الله

آقا جان. یا صاحب الزمان عید شما هم مبارک باشه انشاالله.

التماس دعا.

ای دخترو خواهر ولایت

آینه مادر ولایت

برارض و سما ملیکه در قم

آرام دل امام هفتم

معصومه به کنیه به عصمت                  

افتاده به خاک پات عفت

درکوی تو زنده . جان مرده

بر خاک تو عرش سجده برده

در قصر تو جبرئیل حاجب                                                                  

زوار تو را بهشت واجب                                                      ( برادر )

گفتند و شنیده اند زآغاز

کز قم به جنان دری شود باز                       

حاجت نبود مرا بر ان در

قم باشدم از بهشت برتر

مریم به برت اگر نشیند

این منظره را مسیح بیند

سازد به سلام و سرو قد خم

اول به تو بعد از آن به مریم.

التماس دعا

یوسف زهرا با تمام آرزوهایم. با تمام وجودم. آرزوی تورا دارم.

یبن الحسن...

نکنه روزی برسه تو بیای و من زیر خروار ها خاک پنهان شده باشم؟

یوسف زهرا...

نیاد اون روزی که من مقابل شما باشم ولی سرم را به زیر بی افکنم؟

آقا جان...

آره .. راست میگن که آخر هر هفته نامه تک تک ما ها به دست مبارکت میرسه. ولی.. روم نمیشه بگم.. نکنه نامه من بد باشه؟ اگه چیز بدی توی نامه دیدی به روم نیار..  

آقا...

جان مادرت . تورو به پهلوی شکسته مادرت . خودت گفتی که از این به بعد از من هرچیزی خواستید من رو به گلوی تیر خورده حضرت علی اصغر قسم بدید. جان شش ماۀ حسین... پس کی میائی؟؟؟

یبن الحسن....

 وقتی هفته رو به پایان میره . وقتی روز پنج شنبه فرامیرسه . به خودم میگم که امروز میایی. وقتی غروب جمعه که میشه....

 وای. وای. وای.....

 آقا ...  توی اون غروب اون ساعت کجایی؟؟

کجایی؟؟؟؟؟؟

ماجرای شگفت انگیز ورود یك سگ گله و غیر ولگرد به حریم مقدس ثامن الحجج در روزهای میانی هفته گذشته زائران حرم امام رضا (ع) كه مشغول زیارت در پایین پای مبارك بودند را شگفت زده كرد.

به گزارش سایت «انتخاب» از مشهد به نقل از شاهدان عینی و فیلم و عكس تهیه شده توسط دوربین‌های ‌مدار بسته حرم، در روزهای میانی هفته گذشته، زائران حرم امام رضا (ع) ناگهان با سگ سفیدی مواجه شدند كه تا چند متری ضریح مطهر،   پیش آمده بود و به صورت ویژه ای سرش را در درست مقابل پایین پای مبارك روی زمین گذاشته و با صداهای عجیب، گریه می‏كرد.

بنابراین گزارش، پس از آنكه یكی از دربان‌ها ‌با سگی مواجه شد كه بدون سر و صدا و سری پایین افتاده، قصد ورود به حرم رضوی را داشت، از ورود او به حرم جلوگیری می‏كند.

خود دربان در این مورد به «انتخاب» می‏گوید: باورم نمی‏شد كه این سگ چگونه به اینجا آمده و با هیچ مانعی رو به رو نشده است. سگ وقتی به طرف من آمد به شكل آرامی و فقط با كلمه «برو» سرش را برگرداند و بدون مقاومت از آنجا دور شد.

سگ یاد شده این بار با ورود به پاكینگ ویژه، وارد محوطه می‏شود و با مخفی كردن خود در كنار یك كمپرسی حامل سنگ (آن طور كه در تصاویر دوربین مدار بسته دیده شده)، خود را به صحن‌آزادی می‏رساند.

این سگ با ورود به داخل صحن به هیچ وجه از روی فرش‌ها ‌عبور نمی‏كند و به شكلی که هیچ كس متوجه نمی‌شود (اما دوربین‌ها ‌آن را ضبط  كرده اند) در حالی كه به شكلی شگفت آور پشت به ضریح نمی‏كند، تا دو سه متری ضریح مطرح پیش می‏رود.

این سگ در دو سه متری ضریح زانو زده و سرش را به سنگ‌های ‌حرم چسبانده و با درآوردن صداهای عجیب، شروع به نوعی گریه و می‏كند، به طوریكه خدامی كه در اطراف این سگ پس از ساعتی حلقه می‏زنند سر سگ یاد شده را خیس از اشك تعریف می‏كنند.

پس از ساعتی یكی از زائرین سگ را مشاهده می‏كند و خدام را خبر می‏كند. خدام پارچه ای را روی گردن سگ انداخته و با پهن كردن پارچه برزنتی از سگ می‏خواهند كه روی برزنت برود. سگ نیز به آرامی روی پارچه می‏نشیند و اجازه می‏دهد كه خدام شگفت زده، او را به داخل صحن هدایت كنند.

بنا بر گزارش، سگ یاد شده به دستور مقامات برای نگهداری به مزرعه ویژه آستان قدس رضوی منتقل شد.

ماجرای شگفت انگیز این سگ، چند روزیست كه بحث داغ مردم و زائران حرم امام رضا (ع) است.

عکس این سگ در این سایت هست . حتما ببینید  . http://sharifnews.ir/?11323

((گرسلامم را نمیگوی علیک))

((در جواب بنده دشنامی بگو))

یارب نظری کن که دگر آه ندارم

جز درگه تو جای دگر راه ندارم

بی توشه روانم به دل وادی عشقم

یارب تو بدان من که پر کاه ندارم

.....

عظر گنهم نیست به جز دیده گریان

جز اشک مطاع دل گمراه ندارم

عشق تو حسین است و حسین وادی عشق است

جز عشق تو من هیچ به همراه ندارم

....

دیدار رخ یار اگر جرم و گناه است

ترسی زگنه از رخ این ماه ندارم

صد بار اگرجان بدهم یاکه بسوزم

جز زیر لبای حسنین جاه ندارم

.....

کی می شود آرام دل از سوز حسینی

جز سوختن از عشق حسین راه ندارم